भोजपुर, कपिलवस्तु र बाँकेका किसानले धान भित्र्याउने मुख्य समयमा पर्याप्त कामदार पाउन नसकेको बताएका छन्, र कपिलवस्तु तथा बाँकेमा धेरै किसान यो अभाव टार्न मेसिनतर्फ लागेका छन्। युवाहरू सहर र वैदेशिक रोजगारीमा गाउँ छाडेर जाँदा ग्रामीण परिवारलाई धान काट्न, मुठा पार्न, बोक्न र चुट्न चाहिने जनशक्ति जुटाउन मुस्किल परेको छ। भोजपुरमा परम्परागत 'मेलापात' सामूहिक श्रम प्रणाली टुट्दै गएको र खेतीको काम धेरैजसो महिला र वृद्धवृद्धाको काँधमा आएको किसानहरू बताउँछन्। कपिलवस्तु र बाँकेमा किसानले थ्रेसर र बाँकेमा रिपरसमेत प्रयोग गरिरहेका छन्; ज्याला बढ्दै गएका बेला मेसिन मजदुरभन्दा छिटो र सस्तो पर्ने उनीहरूको भनाइ छ।
मेसिनले स्थानीय सञ्चालकलाई आम्दानीको स्रोत पनि दिएको छ, यद्यपि छरिएका खेतसम्म उपकरण पुर्याउँदा इन्धन र समय धेरै लाग्ने बाँकेका सञ्चालकहरू बताउँछन्। बाँकेस्थित कृषि ज्ञान केन्द्रकी सुजिता शर्माले यान्त्रिकीकरणले बाली नोक्सानी घटाउन र उत्पादन बढाउन सघाइरहेको बताइन्। यो परिवर्तन दिगो बनाउन सरकारले मेसिनमा अनुदान मात्र होइन, मेसिन चलाउने सीप र बजारको पहुँच पनि दिनुपर्ने किसान महासंघ बाँकेका अध्यक्ष कृष्ण विक्रम केसीले बताए।
१ लेख
ग्रामीण भेगमा काम गर्ने जनशक्ति घट्दै गएपछि भोजपुर, कपिलवस्तु र बाँकेका किसानलाई धान भित्र्याउन कठिन भएको छ, र कपिलवस्तु तथा बाँकेमा धेरै किसान समय र लागत बचाउन थ्रेसर र रिपरतर्फ लागेका छन्।
पूरा समाचार पढ्नुहोस्
