नरेश भट्टले अदालतमा पत्नीको शव टुक्राटुक्रा पारेको बताए, हत्या अस्वीकार

भर्जिनियामा बस्ने नरेश भट्टले आफ्नी पत्नी, नेपाली नर्स ममता काफ्ले भट्टलाई मृत अवस्थामा फेला पारेपछि शव टुक्राटुक्रा पारेको बिहीबार (कात्तिक १९ गते २०८३, नोभेम्बर ५) अदालतमा बताएका छन्, तर आफूले हत्या गरेको उनले अस्वीकार गरेका छन्। उनीमाथि पत्नीको हत्याको अभियोग लागेको छ। भर्जिनियाको प्रिन्स विलियम काउन्टीमा चलिरहेको हत्या मुद्दामा उनले आफ्नो बचावमा बयान दिएको दोस्रो दिनको यो बयान अन्नपूर्ण पोस्ट, काठमाडौं पोस्ट र नेपाल प्रेसले रिपोर्ट गरेका छन्।

भट्टले अदालतमा के भने

अमेरिकी च्यानल फक्स ५ डीसीलाई उद्धृत गर्दै नेपाल प्रेस र मकालु खबरले लेखेअनुसार, बुधबार (कात्तिक १८ गते २०८३, नोभेम्बर ४) भट्टले पत्नीमाथि कहिल्यै शारीरिक हिंसा नगरेको बयान दिए। उनले दाम्पत्य सम्बन्धलाई नजिकको र एकअर्कामा निर्भर भएको बताए र कहिलेकाहीँ वादविवाद हुने गरेको स्वीकार गरे। ममता अमेरिका आएपछि उनको पढाइ, जागिरको आवेदन, कागजी काम र गाडी चलाउन सिक्नेमा आफूले सघाएको उनले बताए। सन् २०२३ को अगस्टमा छोरी जन्मिएपछि ममताको व्यवहारमा परिवर्तन आएको र उनलाई प्रसवपछिको डिप्रेसन (postpartum depression) भएको हुन सक्ने उनले भने, तर दिनमा १६–१७ घण्टा दुईवटा जागिर गरिरहेकाले आफूले त्यसलाई गम्भीरतापूर्वक लिन नसकेको उनको भनाइ थियो।

बिहीबार (कात्तिक १९ गते) उनले साउन १५ गते २०८१ (जुलाई ३०, २०२४) को घटनाबारे फरक विवरण दिए। फक्स ५ लाई उद्धृत गर्दै काठमाडौं पोस्टले लेखेअनुसार, भट्टले त्यस दिन बिहान घरको सुत्ने कोठामा पत्नीलाई फेला पारेको बताए। उनका अनुसार ममताको शरीरमा र भुइँमा बान्ता थियो, जसमा रगत, खानाका कण, क्याप्सुल र कीटनाशक विषादी 'सेल्फोस' (Celphos) रहेको थियो। काठमाडौं पोस्ट र काठमाडौंपतिले उनले पत्नी मृत अवस्थामा रहेको बताएको लेखेका छन्; नेपाल प्रेसका अनुसार उनले अचेत अवस्थामा फेला पारेको भनेका हुन्। तीनै सञ्चारमाध्यमका अनुसार उनले कृत्रिम श्वासप्रश्वास (सीपीआर) दिएर बचाउने प्रयास गरेको बताए।

नेपाल प्रेस र काठमाडौंपतिका अनुसार भट्टले आफू अत्यन्तै डराएको र प्रहरीलाई खबर गर्नुको सट्टा शव लुकाउने निर्णय गरेको बताए। यी दुवै सञ्चारमाध्यमले शव घरको फोहोर राख्ने भाँडामा नअटेपछि आफूले आराले काटेको र अवशेष फोहोरमा राखेको उनले अदालतमा भनेको लेखेका छन्। काठमाडौं पोस्टका अनुसार उनले खुट्टा धडबाट छुट्याउन थालेको, शव बाथरुममा सारेको र त्यो दिन थप काट्ने शारीरिक शक्ति नभएकाले रोकिएको बताए।

भट्टले हत्या गरेको अस्वीकार गरे। नेपाल प्रेस र काठमाडौंपतिका अनुसार उनले पत्नीले आत्महत्या गरेको र डरले आफूले शव लुकाएको दाबी गरे।

यो विवरण उनले सुरुमा प्रहरीलाई दिएको बयानभन्दा फरक छ। नेपाल प्रेस, मकालु खबर र काठमाडौं पोस्टका अनुसार भट्टले सुरुमा पत्नीलाई पछिल्लोपटक जुलाई २९ (साउन १४ गते २०८१) मा देखेको र उनले घर छाड्ने तथा सम्बन्धविच्छेदबारे कुरा गरेकी थिइन् भनेका थिए, र साउन २१ गते २०८१ (अगस्ट ५, २०२४) मा बेपत्ता भएको उजुरी दिएका थिए। दुई वर्षभन्दा बढी समय उनले पत्नी कहाँ छिन् भन्ने थाहा नभएको भन्दै आएको काठमाडौंपतिले उल्लेख गरेको छ।

अभियोग र प्रमाण

काठमाडौं पोस्ट, नेपाल प्रेस र काठमाडौंपतिका अनुसार भट्टमाथि प्रथम श्रेणीको हत्या, शव लुकाएको र मृत शरीरको अपमान गरेको अभियोग लागेको छ। काठमाडौं पोस्टका अनुसार उनी भदौ ६ गते २०८१ (अगस्ट २२, २०२४) मा पक्राउ परेदेखि हिरासतमै छन् र उनले आफू दोषी नभएको जनाएका छन्। अभियोजन पक्षको आरोप छ, उनले साउन १५ गते वा सोही वरपर पत्नीको हत्या गरी शव टुक्राटुक्रा पारेर फोहोरका झोलामा फाले। ममताको शव फेला परेको छैन।

अनुसन्धानकर्ताले दम्पतीको मुख्य शयनकक्ष र बाथरुममा रगतका दाग तथा कपाल भेटिएको विद्युतीय आरा फेला पारेको काठमाडौं पोस्ट, नेपाल प्रेस र मकालु खबरले लेखेका छन्। नेपाल प्रेस र मकालु खबरका अनुसार अभियोजन पक्षले घरमा भेटिएको रगत, फरेन्सिक परीक्षणका नतिजा, आरा, मोबाइल रेकर्ड र भट्टको गाडीको आवागमनको तथ्यांक प्रमाणका रूपमा पेस गरेको छ। अभियोजन पक्षका फरेन्सिक विशेषज्ञले शयनकक्षको कार्पेटमा भेटिएको अधिकांश रगत ममताको हुने सम्भावना अत्यन्त उच्च रहेको बयान दिए, र आरामा भेटिएको रगत र डीएनए पनि ममतासँग सम्बन्धित रहेको अभियोजन पक्षको दाबी छ। केन्द्रबिन्दुका अनुसार यसअघि न्यायाधीशले मुद्दा खारेज गर्न बचाव पक्षले गरेको माग अस्वीकार गर्दै डीएनए परीक्षण, रगतका नमुना, इन्टरनेटमा गरिएका खोजी र निगरानी क्यामेराका दृश्यसहितका परिस्थितिजन्य प्रमाण मुद्दा अघि बढाउन पर्याप्त रहेको ठहर गरेका थिए।

पीडितको शव कहिल्यै फेला नपरेको अवस्थामा परिस्थितिजन्य र फरेन्सिक प्रमाणले हत्या भएको प्रमाणित गर्न सक्छ कि सक्दैन भन्ने प्रश्नमा यो मुद्दा केन्द्रित रहेको काठमाडौं पोस्टले लेखेको छ। काठमाडौंपतिका अनुसार मुद्दा करिब पाँच सातादेखि चलिरहेको छ, र शुक्रबार (कात्तिक २० गते २०८३, नोभेम्बर ६) सम्म फैसला आएको रिपोर्ट आएको छैन।